gevşe ve rahatla…

SAĞ-SOL TURNİKE SORUNSALI

finaller bitti ya, Allaaaaah bende bir gevşeme bir rahatlama…geyşalar gelip on yüz bin kere masaj yapsalar bu kadar rahatlardım heralde. cumadan beri bir yatış bir yatış, yattığı yerden kalkmayış. o derece saldım yani. uykusuzluk hala geçmemiş durumda tabi. gece yatmaz sabah kalkmaz dicem ama kalkıyorum da yani. geç yatıp erken kalkma sınav modumdu ya, hala kopamadım ondan. gece otur baykuş gibi, sabah erken kalk horoz gibi. yani az daha kassam güneşi ben doğdurucam.  eskisi kadar hareketli de değilim anladım. yaşlanıyorum galiba, artık vücudum lisede olduğu gibi dinç atak değil yani. her işe birden koşamıyo insan yoruluyo…

lise,enerji falan deyince aklıma geldi. ortaokuldan liseye kadar her sene hep aynı şeylerden sorumluyduk beden dersinde.  her sene kartal duruşu, planör duruşu, mum duruşu, takla,ters takla, kasadan takla, basketbol, voleybol falan…

bende de ne beceriksizlik var yani. basketbola yeteneğim yok. beden derslerinde kaç hafta turnike çalışırdık, ben gene  yapamazdım gene yapamazdım, Allahtan voleybol takımında başarılıydım da okul takımı durumumdan hocalar anlayışlıydı. turnikeden sınav olucamız hafta benim için kasayı çıkartıyorlardı. ‘evet arkadaşlar bugün sağ turnikeden sınav olucaz, dilek ağacı sen de hazırla kasayı minderi, takla atıcaksın.’ vay arkadaş bu kadar mı beceriksizlik olur ya, basketbola dair hiç bi yetenek yok bende. genlerime kodlanmamış yani. voleybolda bacak kadar boyumla smaç çakan ben, solak olduğum için hentbol takımına girmem için yalvaran hocalar inanamıyoruz yani turnike yapamama.sağ sol farketmiyo, yok anam yetenek. eline topu alan atıyo potaya, ben minderde takla, ters takla,öne açık bacak takla, kasadan taklayla uğraşıyorum. ama bişey diim mi, benden de iyi kimse yapamıyordu taklayı. hele kasa taklada bi seferde vücudunu kaldırıp sağa sola kırılmadan dümdüz atlayıp ayağa kalkardım. basketbol tırttı ama voleybol hentbol takla iyiydi yani…

hala da özenirim lan turnike yapanlara. hem de çok özenirim. ben hiç beceremedim…

Posted in Uncategorized | 2 Yorum

onur duydum…

GELDİ FİNAL AYLARI,KASKATI KESİLDİ GÖNÜL YAYLARI

malum final haftası olunca herkes ders not sınav derdine düşüyo, aşık olmayanların aşk meşk aklına gelmiyo, olanların da gelmiyo gerçi. herkes hayatta kalma mücadelesinde.. dersi vereyim bi üst sınıfa geçeyim sonra mezun olayım sonra yüksek yapayım sonra iş bulayım. hee yapın hepsini, bok var çünkü…

malum ben de finallerle uğraşırken can dostlarımdan biri, zerüwww deriz biz ona, tez yazımında sıkıntılı bir süreçten geçti. ilgilenmediği, sıkıldığı,bırakmayı göze aldığı bir süreç… sıkıldığı, isyan ettiği vakitlerde kah ağzına sıçtım,  kah atarlandım,  kah dayadım gazı, kah duygu sömürüsü yaptım. 4 bir koldan saldırdım yani. hal böyle olunca o da son anda depara kalkmak suretiyle gecesini gündüzüne katıp bitirdi tezini. bugün de şekil şemal basım konusunda benden bilgi almak suretiyle buluştuk.

her ne kadar sürprizini bölmüş olsam da önsözünde bana özellikle teşekkür etmesi beni onore etti lan.. çok mutlu oldum. tezden geçerse biraz da benim gazımla geçmiş olacak yani. buna vesile olmuş olmak beni çok mutlu eder tabi.  o benim dostum yardım etmeyi teşekkür beklemeden karşılıksız yaptım am önsözü gördüğümde geçekten o kadar mutlu oldum ki. canım dostum…

seviyorum lan seni… :)

Posted in Uncategorized | 2 Yorum